Saturday, September 17, 2011

ႏႈတ္ဆက္တယ္ဆုိတာ ခြဲခြာဖုိ႕မွ မဟုတ္တာ

ဒီလမ္းအခ်ိဳးမွာပဲ က်ဳပ္တုိ႕ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာခဲ့ၾကဖူးတယ္။ လမ္းတဖက္ကိုအေရာက္ က်ဳပ္ကလွည့္ၾကည့္ေတာ့ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ပဲ ခင္ဗ်ားကလည္း လွည့္အၾကည့္ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကို လက္မ်ားေတာင္ ေဝွ႕ရမ္းႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့ေသးတယ္။

သူလုိကုိယ္လုိ သာမာန္ ညေနခင္းတခုမွာ ျမစ္တခုလုိ အဆက္မျပတ္စီးေနတဲ့ ကားေတြ လူေတြက က်ဳပ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား ျခားသြားခဲ့ၿပီ။ က်ဳပ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားျခားသြားတဲ့ ဒီျမစ္ႀကီးက ဘဝမွာ ေက်ာ္လြန္ႏုိင္ဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာမႈတခုျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႕ ဘယ္သိခဲ့မွာလဲ။

က်ဳပ္တုိ႕ ထပ္ဆုံဖုိ႕ အခြင့္မရွိခဲ့ဘူး ေနာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ ေသျခင္းတရားကို ခင္ဗ်ား မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားရွာၿပီ။

အတိတ္ကို ျပန္တူးေဖာ္ရင္း ျပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မွားေနသလုိလုိ က်ဳပ္ခံစားရတယ္။ အေသးအဖြဲ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တာေလးက ျပန္မေတြ႕ႏုိင္ေတာ့တဲ့ ခြဲခြာမႈႀကီးတခုကို ျဖစ္ေစခဲ့ၿပီ။

ဒီအေၾကာင္း နားလည္ႏုိင္ဖုိ႕ မေန႕ညက ညစာစားအၿပီး ပေလတုိႏႈတ္က အံခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆုံး ဆုိစကားကို ျပန္ဖတ္မိတယ္။ ခႏၶာႀကီး ေသဆုံးသြားတဲ့အခါ ဝိဥာဥ္က လြတ္လပ္သြားတယ္တဲ့။

ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာျခင္းလား၊ မွားယြင္းေနတဲ့ နားလည္မႈလား အမွန္တရားက ဘယ္မွာလဲဆုိတာ က်ဳပ္မသိေတာ့ဘူး။

အကယ္လုိ႕ ဝိဥာဥ္ကသာ ေသဆုံးမသြားခဲ့ဘူးဆုိရင္ က်ဳပ္တုိ႕ ႏႈတ္ဆက္စကားဆုိစရာ မလုိေတာ့ဘူးမလား။

ႏႈတ္ဆက္တယ္ဆုိတာကိုယ္က ခြဲခြာမသြားဖုိ႕ ျငင္းဆန္ေနၾကတာေလ။ ႏႈတ္ဆက္တယ္ဆုိတာ ဒီေန႕ေတာ့ ငါတုိ႕ ခြဲခြာၾကမယ္ မနက္ျဖန္ က်ဳပ္တုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမဟုတ္လား။ ဘာမွမၾကာတဲ့ဒီဘဝမွာ ေသရအုံးမယ္ဆုိတာ သိတဲ့အတြက္ပဲ အၿပီးသတ္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းဆုိတာကုိ ဖန္တီးခဲ့ၾကတာမလား။

ေဒလီယာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ က်ဳပ္တုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ေလ။ ဘယ္ျမစ္ကမ္းေဘးမွာ က်ဳပ္တုိ႕ ဆုံၾကမလဲ။ ဒါ မေရရာတဲ့ စကားေတြမွန္းသိပါရဲ႕။  ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားနဲ႕ က်ဳပ္က ေဘာ္ဂတ္နဲ႕ ေဒလီယာျဖစ္ခဲ့ေလေတာ့ ေဟာဒီေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚက ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ ၿမိဳ႕မွာဆုံေတြ႕ခြင့္ရဖုိ႕ အၿမဲေတာင္းဆုိေနၾကမယ္ေလ ေဒလီယာ။


ေနဦး
(၂၀၁၁ စက္တင္ဘာ ၁၇)

(Jorge Luis Borges ရဲ႕ Delia Elana San Marco ကို ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး မူရင္းရသကုိ ေပၚလြင္ေအာင္ မဖန္တီးႏုိင္ပါက ဘာသာျပန္သူ ကၽြႏု္ပ္၏ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။)




အိပ္မက္ ၁၀၄ (Dream 104 by Naguib Mahfouz)

 အတိတ္ပုံရိပ္ေတြထဲ ေလွ်ာက္သြားေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အဘာဆီယာၿမိဳ႕ေလးမွာ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ မ်က္ဝန္းအမ်ိဳးသမီး(Lady Eye)အေၾကာင္း ျပန္ေတြးရင္း။ ခ်က္ခ်င္းပဲ မ်က္ဝန္းကို ဖုန္းေခၚၿပီး ေရပန္းနားမွာ ေတြ႕ဖုိ႕ ခ်ိန္းလုိက္တယ္။ ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႕ ႏွလုံးသားကသူမကို ဆီးႀကိဳခဲ့။


အေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဆုံးေန႕ေတြတုန္းကလုိ ဖီရွာဝီ ကေဖးဆုိင္ထဲမွာ ဒီညေနကို အခ်ိန္ျဖဳန္းၾကဖုိ႕ အႀကံေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ ရင္းႏွီးေနတဲ့ေနရာကို ေရာက္ေတာ့ ေသဆုံးသြားၿပီးျဖစ္တဲ့ မ်က္မျမင္စာအုပ္ေရာင္းသူက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အနားကို လာၿပီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ႏႈတ္ဆက္ေလရဲ႕။ ေနာက္ အၾကာႀကီးခြဲခြာသြားတဲ့ ခ်စ္လွစြာေသာ မ်က္ဝန္းကို သူအျပစ္တင္ပါေတာ့တယ္။

သူမကဆုိတယ္ ဟုိးအေဝးတေနရာကို ေရာက္ေနေစခဲ့တာ ေသျခင္းတရားေၾကာင့္ပါတဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ကို ခ်က္ျခင္းျငင္းပယ္လုိက္ပါေလေရာ။ သူကေျပာတယ္ ခ်စ္သူေတြၾကားမွာ ေသျခင္းတရားဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မွ ဝင္လာႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။


ေနဦး
(၂၀၁၁ စက္တင္ဘာ ၁၇)

(အီဂ်စ္ စာေရးဆရာ နာဂြတ္မားဖုဇ္၏ အိပ္မက္မ်ားေပါင္းခ်ဳပ္မွ အိပ္မက္ ၁၀၄ ကို ျပန္လည္ႀကိဳးစားဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး မူရင္းစာေရးသူ၏ တင္ျပလုိသည့္ တန္ဖုိးမ်ား ဆုံးရႈံးသြားခဲ့ပါက ကၽြန္ေတာ္၏ ညံ့ဖ်င္းမႈ သက္သက္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္)