Saturday, November 10, 2012

မခ်စ္တတ္ေသာ ကုုိယ္၊ မၿပိဳတတ္ေသာ စိတ္ (၃)

"ကႏၱာရျပင္လုိပါပဲ
ငါ့ရင္ဘတ္လည္း
ေျခာက္ကပ္အက္ကြဲ
ဒီ ေျခာက္ကပ္ကပ္ရင္ခြင္ထဲ
ႏွင္းဆီတပင္တည္း လာေပါက္တယ္။

မင္း ဘယ္ကမ်ား ေရာက္လာသလဲ?
မင္းလန္းဆန္းဖုိ႕ အေရး
ငါ့မ်က္ရည္ေတြ သြန္းၿဖိဳးေပးခဲ့ရ
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက
ႏွင္းဆီေလးေရ
မင္း အရွင္သခင္ ဘယ္မွာလဲ......."

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့သြားသလုိ ခံစားမိသည့္ စိတ္နဲ႕ ကုိယ္ အေတာ္ေလး စိတ္ဓာတ္က်သြားသည္။ ျပန္ေတြ႕ဖုိ႕ မလြယ္သည့္ အဝါေရာင္မေလးကို ဒုတိယအႀကိမ္အေတြ႕မွာ နာမည္ေလးေတာင္ ေမးရဲေလာက္ေအာင္ သတၱိမရွိခဲ့။ တတိယအႀကိမ္ ေတြ႕ဆုံဖုိ႕ဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ေပၚလာေတာ့ မလဲ။ မနက္ျဖန္လား ေနာက္လလား ေနာက္ႏွစ္လား ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာမွလား ဒါမွမဟုတ္ ႏႈတ္ဆက္ခြင့္မႀကံဳပါဘဲ လက္ျပလုိက္ရမွာလား။
မင္းကေတာ့ ဂရုေတာင္ ထားမိမည္ မထင္ပါဘူး အဝါေရာင္ မေလးေရ........

အလုပ္ေတြမ်ားေနလုိ႕ သိပ္မေတြးႏုိင္ေပမယ့္ အဝါေရာင္မေလးက ကုိယ့္ေခါင္းထဲက ေျပးထြက္မသြားခဲ့။ ေနာက္ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေနရင္ ကုိယ့္အလုပ္ကိစၥနဲ႕ သြားစရာတခုရွိသည္။ အနည္းဆုံး တစ္လေလာက္ေတာ့ ၾကာမွာ ေသခ်ာသည္။ လက္စသတ္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ေတြလည္း လက္စသတ္ရင္း ဒီတပတ္ကေတာ့ ကုိယ့္အတြက္ အသက္ေတာင္ ဝေအာင္ ႐ႈခြင့္မေပးခဲ့။
လူက တပတ္လုံး အလုပ္မ်ားခဲ့ၿပီး ပင္ပန္းေနေသာ္လည္း ကုိယ့္ရင္ထဲက အဝါေရာင္မေလးအတြက္ တမ္းတစိတ္က ၿငိမ္းမသြားေသး။ စေနေန႕ေရာက္ေတာ့ မနက္ အေစာႀကီးထ ေရမုိးခ်ိဳးၿပီး ၿမိဳ႕ထဲဘက္ ထြက္လာခဲ့သည္။ BC မွာ တေန႕လုံး သြားထုိင္သည္။ BC တခုလုံး ကုိ ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏုိင္တဲ့ ေနရာတခု ေရြးၿပီး ထုိင္ေနလုိက္သည္။ ကုိယ့္မွာ လူတေယာက္ဝင္ဝင္လာတုိင္း အဝါေရာင္မေလးမ်ားလားဆုိၿပီး ၾကည့္ရတာ အေမာ။ ကုိယ္မရွိတဲ့အခ်ိန္ ေရာက္လာမွာဆုိးေတာ့ ကုိယ့္မွာ ေန႕လည္စာေတာင္ ျမန္ျမန္စားရသည္။ ညေန ၃နာရီခြဲေလာက္ထိ ေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ္လည္း အဝါေရာင္မေလး ေပၚမလာခဲ့။ ညေန ခ်ိန္းထားတာေလး တခုရွိေတာ့ ကုိယ္ ျပန္ရေတာ့မည္။ ဒီကေန႕ အတြက္ေတာ့ လက္ေလွ်ာ့လုိက္ရၿပီေပါ့။ 

အဝါေရာင္မေလးေရ ... ေမာ္ဖူးခြင့္တခုအတြက္ေတာင္ ငါ့မွာ ဗီဇာမက်ႏုိင္ပါ့လားကြယ္....

ကုိယ္ ညက မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ ဘီယာေသာက္တာ အေတာ္ညဥ့္နက္သြားသည္။ မနက္ျဖန္ တနလၤာက်ရင္လည္း ေတြ႕ရဦးမယ့္ ကိစၥေတြ၊ တျခား စီစဥ္စရာ ရွိတာေတြနဲ႕ အလုပ္႐ႈပ္ရအုံးမည္။ ဒီေန႕ေတာ့ အေဆာင္မွာ နားေနလုိက္တာပဲ ေကာင္းမည္။ ဒါေပမယ့္ BC က ဒီေန႕ ေန႕တဝက္ ဖြင့္သည္ မလား။ အဝါေရာင္မေလး ဒီေန႕လာတယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ 

ပင္ပန္းတာေတြ ဘာေတြထက္ အဝါေရာင္မေလးက အေရးႀကီးသည္မလား။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တခုသာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကုိယ္ အမွားအယြင္းမခံႏုိင္ေတာ့။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ အလုပ္ျဖစ္မလာခဲ့။ မၾကာခင္ BC လည္း ပိတ္ေတာ့မည္ ဗုိက္လည္း ဆာလွၿပီ။ စိတ္ကေတာ့ သိပ္မၾကည္လင္လွ။ 

BC က ထြက္လာလာခ်င္း ဗုိက္ကလည္း ဆာေနၿပီမုိ႕ ဗုိလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းထဲက ဆုိင္တဆုိင္မွာပဲ ထမင္းဝင္စားလုိက္သည္။ အေဆာင္ကုိလည္း မျပန္ခ်င္ေသး။ အင္း ကုိယ္ အင္တာနက္ မသုံးျဖစ္တာ အီးေမးလ္မစစ္ျဖစ္တာ တစ္ပတ္ေက်ာ္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေတာင္ ရွိေတာ့မွာပဲ။ ကုိယ္သုံးေနက် Aladdin ေဘးနားက အင္တာနက္ ဆုိင္ထဲ ဝင္လာခဲ့သည္။ ၾကာၿပီဆုိေတာ့ အီးေမးလ္ေတြလည္း မနည္းေတာ့ဘူးပဲ။ ဖ်က္သင့္တာဖ်က္ ဖတ္သင့္တာဖတ္ေပါ့။ ဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးတေယာက္က ကုိယ့္ကုိ friendster လုိ Social Network ဆုိက္ႏွစ္ခုမွာ ဖိတ္ထားသည္။ တခုက Hi5 တခုက freidncircles။ ဒါနဲ႕ ဘာရယ္မဟုတ္ ႏွစ္ခုလုံးမွာ sign up ဝင္လုပ္လုိက္သည္။ friendcircles မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ထပ္ဖိတ္ဖုိ႕ ေဘးက ေရးထားတာေလးေတြ႕ေတာ့ Search Friends ကုိ ႏွိပ္လုိက္သည္။ Profile ေတြ အမ်ားႀကီး က်လာသည္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဓာတ္ပုံေတာင္ တင္မထားၾက။ ဓာတ္ပုံတင္ထားေတာ့လည္း ေကာင္မေလးေတြက ရုပ္မေခ်ာ။ ကုိယ္က ဘာလုိ႕ သူငယ္ခ်င္း စာရင္းထဲ ထည့္ရမွာလဲ။

Profile ေတြ တခုၿပီး တခုေလွ်ာက္ၾကည့္ေနရင္း Thorn ဆုိသည့္ ေကာင္မေလး တေယာက္ပုံေပၚလာသည္။ တင္ထားတဲ့ပုံက ဓာတ္ပုံက စကန္ျပန္ဖတ္ၿပီး တင္ထားတာမုိ႕ ထင္သည္ ခပ္ဝါးဝါး။ အဲဒါနဲ႕ Profile ထဲ ဝင္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကုိယ့္မွာ ေပ်ာ္လုိက္တဲ့ ျဖစ္ျခင္း အဝါေရာင္မေလးပါလား။ နာမည္က Thorn တဲ့လား။ ဒါဆုိ မင္းက ဆူး ေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္ ခ်က္ခ်င္း သူ႕ကို Add လုိက္သည္။ သူ႕ အီးေမးလ္ လိပ္စာေလးမ်ား ေရးထားေလမလားလုိ႕ လုိက္ရွာၾကည့္မိေသာ္လည္း ေရးထားတာ မေတြ႕။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အနည္းဆုံးေတာ့ အလင္းေရာင္ မွိန္ျပျပေလးေတာ့ ျမင္ရၿပီေပါ့။

ေပ်ာ္လုိက္တာေလ .. 
ကုိယ့္မွာ အခ်ိန္နာရီေတြကုိေတာင္ ေမ့သြားတယ္.........

.............................

အလုပ္တဖက္နဲ႕ ျဖစ္ေနေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္း အျဖစ္မ်ား သူက လက္ခံထားပလားဆုိၿပီး အင္တာနက္ဆုိင္ ေျပးေျပးစစ္ရတာလည္း ကုိယ့္မွာ အေမာ။ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ေလာက္အထိ သူမက ကုိယ့္ကုိ လက္ခံမထားေသး။ တစ္ည ၿမိဳ႕ထဲက ျပန္အလာ အေဆာင္ကုိ မဝင္ေသးပဲ လမ္းထိပ္က ဆုိင္မွာ အင္တာနက္သုံးရင္ ဝင္စစ္ၾကည့္ေတာ့မွ သူ ကုိယ့္ကုိ သူငယ္ခ်င္း အျဖစ္လက္ခံထားတာေတြ႕သည္။ ေပ်ာ္လုိက္တာ ဆူး ဒါမွမဟုတ္ သြန္း ဒါမွမဟုတ္ အဝါေရာင္မေလးရယ္.... သူမေကာ ကုိယ့္ကုိ မွတ္မိတန္ သိတန္ေကာင္းပါရဲ႕ေနာ္......

ကုိယ္ သူ႕ဆီကို freindcircles ထဲကပဲ စာပုိ႕လုိက္သည္။
"ဟုိင္း...
ေနေကာင္းတယ္ေနာ္။ မင္းကို ေတြ႕လုိ႕ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ Add လုိက္တာပါ။
ကုိယ့္ကုိ မွတ္မိလားဟင္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ တပတ္တုန္းက BC ထဲမွာ ေတြ႕ေသးတယ္ေလ။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္တုန္းက Moon မွာ စဆုံဖူးတာပါ။
အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ 
ေအာ္ ဒါနဲ႕ ကုိယ့္နာမည္ လုလင္ပါ။"

တစ္ရက္ေက်ာ္ေလာက္ၾကေတာ့ သူမဆီက စာျပန္လာသည္။
"ဟုတ္ မွတ္မိပါတယ္။ စစခ်င္းေတာ့ Profile က နာမည္က jinx ဆုိုလို႕ ၾကည့္ေနတာ။
ဓာတ္ပုံျမင္မွ အကိုမွန္း သိလုိ႕ လက္ခံလုိက္တာပါ။
ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္။"

ဒီလုိနဲ႕ စာအျပန္အလွန္ပုိ႕ရင္း စကားေတြေျပာျဖစ္လာသည္။ ေနာက္ သူမဆီက အီးေမးလ္လိပ္စာေတာင္းေတာ့ သူမက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴပဲ ေပးသည္။ အီးေမးလ္လိပ္စာကလည္း thorn ဆုိပဲ။

ေနာက္တပတ္ထဲဆုိ ကုိယ္ ခရီးထြက္ရေတာ့မည္။ BC လာစရာ ရွိေသးလားလုိ႕ ေမးေတာ့ သူမက မေသခ်ာေသးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ကေတာ့ ဒီ တနဂၤေႏြမွာလည္း BC ဘက္ ထြက္လာလုိက္သည္။ မေတြ႕။ ဒါဆုိ သူမကုိ အြန္လုိင္းမွာမ်ား ေတြ႕မလားလုိ႕ သုံးေနက် အင္တာနက္ဆုိင္မွာ သြားသုံးမိသည္။ အြန္လုိင္းမွာလည္း မရွိ။ နာရီဝက္ေက်ာ္ေလာက္ရွိလာေတာ့ သူမရဲ႕ နာမည္ေလးက စိမ္းသြားသည္။ အုိး သူ အြန္လုိင္း ေရာက္လာၿပီပဲ။

"ဟုိင္း"
"ဟုိင္း"
"ေနေကာင္းလား ေကာင္မေလး"
"အင္း ေကာင္းလုိ႕ အြန္လုိင္း တက္လာတာေပါ့။ ေနမေကာင္း ဘယ္လုိလုပ္ အင္တာနက္ လာသုံးမလဲ"
"ကုိယ္ေတာင္ BC ေရာက္ခဲ့ေသးတယ္"
"အင္း အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္"
"ေအာ္ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ေျပာျပတာပါ"
"ကုိယ္က မင္း အြန္လုိင္းလာမလားလုိ႕ ေစာင့္ေနတာ"
"အင္း ဟုတ္တယ္။ ဒီဆုိင္မွာ လူမ်ားေနလုိ႕ ထုိင္ေစာင့္ေနရတာ"
"ေအာ္ ဆုိးတာ"
......
"ခု ဘယ္ဆုိင္မွာ သုံးေနတာလဲဟင္"
"Three Seasons မွာ"
"ေအာ္ ဘယ္နားမွာလဲဟင္"
"ဗုိလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းနားမွာေလ"
"အယ္ ဟုတ္လား။ ကုိယ္လည္း ဗုိလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းထဲက ဆုိင္မွာပဲ။ Aladdin ေဘးက သုံးထပ္က ဆုိင္"
"ေအာ္ ဟုတ္လား"
"ဒါနဲ႕ ကုိယ္ ဒီ အဂၤါေန႕ ခရီးထြက္ရမယ္"
"ေအာ္ ဟုတ္လား သြားေပါ့။ ဘယ္သြားရမွာလဲ"
".... ၿမိဳ႕ကုိပါ။ ၾကာမယ္ထင္တယ္"
"ေအာ္ အလုပ္ကိစၥလား"
"အင္းေပါ့။ သုံး ေလး လေလာက္ေတာင္ ၾကာမလားမသိဘူး"
"ေကာင္းတာေပါ့"
"အင္း ဘာစားၿပီးၿပီတုန္း"
"ဟင့္အင္း ဘာမွ မစားရေသးဘူး။ ခုနကမွ ေက်ာင္းဆင္းတာ"
"ေအာ္ ဟုတ္လား ကုိယ္လည္း မစားရေသးဘူး တခုခုသြားစားရေအာင္ေလ"
"စားခ်င္ေသးပါဘူး ဒီမွာ ေနရာရဖုိ႕ အၾကာႀကီး ေစာင့္ထားရတာ"
"လာပါ သြားစားရေအာင္။ လမ္းထိပ္နားက လၻက္ရည္ဆုိင္မွာ ၿမီးရွည္တုိ႕ ဘာတုိ႕ရတယ္ေလ"
"အာ စားခ်င္ပါဘူးဆုိေန ျပန္လာလုိ႕ ေနရာမရ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ"
"အင္ သြန္းက အဲဒီဆုိင္မွာမွ သုံးခ်င္တာလား။ တျခားဆုိင္ဆုိရင္ေကာ ျဖစ္လား"
"ဒီမွာ ၁၀နာရီစာ ဝယ္ထားတာ"
"ခု ကုိယ္သုံးေနတဲ့ ဆုိင္မွာ ဆုိရင္ေကာ"
"အာ ေစ်းႀကီးတယ္ အဲဒီဆုိင္က"
"လာပါ သြားစားရေအာင္ပါ။ ျပန္လာရင္ ေနရာရဖုိ႕ ကုိယ္တာဝန္ယူတယ္ဟုတ္ပလား"
"ေသခ်ာလုိ႕လား။ မရရင္ အေသသတ္မွာေနာ္"
"ေအးပါဆုိ"
"ဒါဆုိလည္း ၿပီးေရာ ၅မိနစ္ေနရင္ ထြက္လာခဲ့မယ္။ ေသခ်ာတယ္ေနာ္"
"အင္း အင္း ေသခ်ာတယ္ ဒါပဲ"

မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ ကုိယ္က စြဲလမ္းမိသူမလား။ ဆုိင္ကလူကို ေခၚၿပီး ကုိယ္သုံးေနတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကုိ အလြတ္ထားခုိင္းခဲ့သည္။

ေအာက္ထပ္ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ သူမေရာက္လာသည္။
"ဟဲ့ ေသခ်ာတယ္ေနာ္ ေနရာရမွာ"
"ေအးပါ ေသခ်ာပါတယ္ဆုိ"
"ၿပီးေရာ အြန္လုိင္းမယ္ ခ်ိန္းထားတာ ရွိတယ္"
"ေအာ္ ဘယ္သူနဲ႕တုန္း"
"ေျပာပါဘူး ေျပာျပစရာလား"
ကုိယ့္ရင္ထဲမယ္ ထိတ္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ သူမမွာ ရည္းစားရွိေနႏွင့္ၿပီလား....

တနဂၤေႏြလည္းျဖစ္ နည္းနည္းလည္း ေနာက္က်ေနတာေၾကာင့္ထင္သည္။ ဆုိင္က လူရွင္းေနသည္။ 
"ဘာစားမလဲ"
"အင္း ဘာစားရေကာင္းမလဲ"
'ၿမီးရွည္စားပါ့လား ဒီဆုိင္က ၿမီးရွည္ေကာင္းတယ္"
"ဟုတ္လား"
"အင္း ဟုတ္တယ္"
"အဲဒါဆုိလည္း ၿမီးရွည္ပဲ စားေတာ့မယ္"
"အင္း ၿပီး ဘာေသာက္မလဲ အေအး အပူ"
"ေတာ္ၿပီ ဘာမွေသာက္ခ်င္ဘူး"
"ဒါဆုိ ေရေသာက္"
"အင္း"

စားပြဲထုိးေလး ေရာက္လာေတာ့ ၿမီးရွည္ ႏွစ္ပြဲႏွင့္ ေရသန္႕ဗူးႀကီး တစ္ဗူးမွာလုိက္သည္။

"အဲဒါနဲ႕ ကုိယ့္နာမည္က လုလင္ဆုိတာ သိတယ္ေနာ္"
"အင္း သိတယ္ေလ။ ရွင္ပဲ ေျပာျပထားၿပီး"
"မင္းနာမည္ကေကာ"
"အြန္ ခု ဘယ္လုိသိထားတုန္း"
"သြန္းေလ"
"အင္းေလး သြန္းဆုိ သြန္းေပါ့"
"အင္ မဟုတ္ဘူးေလ နာမည္ရင္းေျပာတာ"
"အားႀကီး အေမးအျမန္းထူတာပဲ။ သြန္းဆုိ သြန္းလုိ႕ မွတ္ထားလုိက္ ၿပီးေရာဟာကုိ"
ကုိယ္ ဆက္မေမးရဲေတာ့ပါ..